Vrouw van Bart De Wever kwam dicht bij de dood: "Dan kan je hart stoppen en is het gedaan"

Hegge vecht al jaren tegen een eetstoornis en ging daarvoor in behandeling. Ze heeft nu een boek geschreven over haar strijd, getiteld 'De stem van mijn stilte'. Ze sprak erover in een interview op VTM.

Waarom schreef Veerle Hegge haar boek?

"Ik heb dit boek geschreven omdat ik een verhaal wil meedelen. Ik heb een paar jaar geleden een eetstoornis gekregen en ik ervoer in mijn omgeving dat er nog heel veel onwetendheid is en dat er heel vaak - met de beste bedoelingen - onhandige reacties komen."

"En dat is niet altijd even goed, omdat een erkenning heel belangrijk is richting herstel. En zo blijf je meer in een isolement en eenzaamheid zitten."

Stilte binnen het gezin

Ook binnen het gezin was haar eetstoornis een moeilijk onderwerp. "Ook daar was er heel veel stilte. Ook daar was er de onwennigheid en de onhandigheid: hoe ga ik met mijn partner om? Of hoe ga ik met mijn mama om? Er stelde zich dezelfde problematiek. Het initiatief om het verhaal naar buiten te brengen komt van mij, en mijn gezin staat achter mij."

"Er kon niet over gesproken worden omdat het ook zo moeilijk is om te begrijpen wat een eetstoornis eigenlijk inhoudt, wat dat doet met iemand. En daarom heb ik gewoon mijn verhaal willen vertellen, om mensen een beeld te geven van wat het precies doet met iemand."

"Een eetstoornis - niet willen eten of dat compenseren - is zoiets ongelooflijks, zo absurd en zo moeilijk te begrijpen."

Woede-uitbarstingen van moeder

Seksueel misbruik en de zeer moeilijke relatie met haar moeder leidden bij Hegge tot haar eetstoornis. "Ik ben opgegroeid in een gezin met vier; mijn ouders en een broer en ik. Mijn mama was heel warm en liefdevol, de beste mama die ik mij kon inbeelden. Maar daarnaast was zij ook ziek. Ze kampte met mentale zorgen, met mentale ziekte. Het was heel moeilijk om daarmee om te gaan. Het was ook heel onvoorspelbaar en het heeft mijn jeugd wel getekend."

Haar moeder had zware woede-uitbarstingen. "Als er iets was dat moeilijk was voor haar, dan barstte de bom. Je kan daar op verschillende manieren op reageren. Ofwel ga je daar tegenin, dan word je eigenlijk een rebel. Ofwel ga je juist alles doen om haar te bekoren, om het haar zo fijn mogelijk te maken en haar te steunen. Ik heb onbewust dat laatste gekozen. Ik was ook de jongste, en het enige meisje, en ik was er dan altijd voor haar."

Positieve opmerkingen na eerste kilo's die je kwijt bent

"Het besef dat ik een probleem had... Dat komt sowieso te laat. Het begint ergens, en je weet dat op dat moment niet. Ik wist dat toch niet. Je kan het eigenlijk vergelijken met de kringen van de hel van Dante. Je begint bovenaan en alles is nog heel positief."

"Afvallen wordt in het begin positief onthaald, bij de eerste kilo's die je kwijt bent, krijg je complimenten: 'Amai, je ziet er goed uit.' Iemand met licht ondergewicht ziet er in deze tijd mooi uit. Ik sport veel en kreeg opmerkingen zoals: 'Ben je voor iets aan het trainen, want je staat een beetje scherp.' En dan doe je verder. Je voelt je goed en je gaat verder, maar eigenlijk zak je dieper en dieper naar beneden, tot het uiteindelijk niet meer kan. Dan begin je te crashen en raak je er niet meer uit."

Braken

"Het ging bij mij heel ver. Ik ben gecrasht in juni 2024. Toen ben ik mentaal en fysiek gecrasht. Het braken had toen zo de bovenhand dat ik dat ging doen bij elk ding wat tegenviel. Dat is echt fysiek dodelijk. Braken geeft een soort ontlading, geeft tijdelijk een rust om met iets te kunnen omgaan. Maar langs de andere kant maakt het je helemaal kapot."

Kaliumwaarden zo laag dat je hart kan stoppen

Hegge kwam dicht bij de dood. "Het was toen helemaal niet goed. En het moeilijke is dat je dat zelf fysiek niet voelt. Je voelt geen pijn, zoals bij iets anders. Je ziet dat ook niet. De dokters zeggen dan wel dat je er grauw uitziet, maar een leek gaat dat niet zien. Ik zag er uiteraard niet goed uit, ik had ondergewicht. Maar dat het zo erg is dat zie je niet."

"Het zijn bepaalde waarden, kaliumwaarden, die dan zo laag staan in je bloed. En die zijn heel belangrijk om je hart te laten kloppen. Als die waarden te laag staan, kan je hart ineens stoppen, en dan is het gedaan."

Behandeling voor eetstoornis

"Ik heb mijn opname heel lang uitgesteld en altijd wel een uitvlucht gezocht om het niet te moeten doen: het drukke huishouden, het feit dat ik in het onderwijs sta, waar vervanging zoeken bijna onmogelijk is. Ik heb altijd gezegd dat als ik in opname zou gaan, dat in de schoolvakantie zou zijn."

"Toen ik op intensieve zorgen lag is er toch wel duidelijk gezegd geworden: 'Mevrouw, het is echt vijf voor twaalf. We zien dat u op de wachtlijst staat, dat u binnen kan op 1 juli. We gaan dat toch wel doen.' Ik zag thuis ook wel de wanhoop, het verdriet en de zorgen op de gezichten van Bart en de kinderen. Het was sowieso een moeilijke periode, met examens. Ze hebben dat ongelooflijk flink gedaan, mijn kinderen. Ik ben heel trots op hen."

Hoe het vandaag met haar gaat? "Ik zet stapjes vooruit, maar ik ben er nog niet. Het is echt met vallen en opstaan. In het begin, na mijn opname, is het even wat minder gegaan. Maar het is elke dag opnieuw opstaan en herpakken."

Afleiding en steun van anderen

"Ik betrek de laatste tijd veel meer mijn omgeving bij mij herstel, in de eerste plaats mijn kinderen. Nu kan ik hen echt op een moeilijk moment contacteren en vragen of iemand mee wil gaan naar de supermarkt er erna bij opa of oma op bezoek gaan. Je staat op het punt om te willen braken, maar je wil het dan tegenhouden. En dan is het nu kiezen voor de moeilijkste weg. We gaan voor het vervelend gevoel, de afleiding en de steun van anderen."

Wie zich in het verhaal van Veerle Hegge herkent en erover wil praten, kan altijd contact opnemen met het Vlaams Kenniscentrum voor Eet- en Gewichtsproblemen, via Eetexpert.be.