Federale regering heeft twee keer geen goed nieuws voor de spaarders
De federale regering heeft beslist om de indexering van fiscale voordelen voor spaarders op te schorten. Dat laat Spaargids weten in een mededeling aan onze redactie.
Vrijstelling op spaarrekeningen blijft ongewijzigd
De geplande verhoging van de vrijstelling van roerende voorheffing op gereglementeerde spaarrekeningen wordt geannuleerd. In plaats van een stijging naar 1.050 euro, blijft het bedrag tot en met 2030 vaststaan op 1.020 euro, het niveau van 2024. Dit betekent dat spaarders op intresten boven dit bedrag roerende voorheffing blijven betalen, ondanks de stijgende inflatie en rentevoeten.
Langetermijnsparen onderhevig aan bevriezing
Ook de belastingvermindering voor langetermijnsparen wordt bevroren. Het bedrag blijft 2.450 euro, terwijl eerder een indexering naar 2.530 euro was voorzien. Deze maatregel treft spaarders die via verzekeringsproducten of pensioenspaarfondsen op lange termijn kapitaal opbouwen. De bevriezing heeft als gevolg dat het fiscaal voordeel niet meegroeit met de jaarlijkse aanpassing van de levensduurte.
Pensioensparen: uitstel van bevriezing
Voor pensioensparen wordt de indexering pas vanaf 2026 bevroren. In 2025 blijven de bestaande bedragen van 1.050 euro (met 30% belastingvermindering) en 1.350 euro (met 25% belastingvermindering) behouden. Hiermee voorkomt de regering dat spaarders die reeds het maximale bedrag hebben gestort, geconfronteerd worden met een lager fiscaal voordeel of een administratieve overdracht naar het volgende jaar.
Impact op spaarders en financiële planning
De bevriezing van fiscale voordelen heeft directe gevolgen voor spaarders. Door het uitblijven van indexering verliezen deze voordelen aan reële waarde. Spaarders moeten hun financiële planning herzien en mogelijk op zoek gaan naar alternatieve spaar- of beleggingsvormen met een hoger rendement. De maatregel kan ook leiden tot een verminderde stimulans om te sparen via gereglementeerde producten.
Politieke en budgettaire motieven
De beslissing kadert binnen bredere budgettaire beperkingen. Door de indexering op te schorten, hoopt de regering besparingen te realiseren zonder bestaande voordelen formeel af te schaffen. Critici wijzen erop dat dit een sluipende vorm van fiscale erosie is, die vooral de kleine spaarder treft. De maatregel roept vragen op over de langetermijnvisie van het spaargeldbeleid in België.
