Ruben Van Gucht legt uit hoe hij bij de naam Florence voor zijn dochtertje kwam

Een meisje was uitzonderlijk

De geboorte van Florence is voor Van Gucht een bijzonder moment, want meisjes zijn in zijn familie behoorlijk zeldzaam. Zowel langs moeders- als vaderskant zijn er veel kleinkinderen, maar telkens slechts drie meisjes.

“Hoe intens wordt het om voor het eerst een meisje te hebben? Want dat is een familiedingetje”, schrijft Van Gucht in zijn column. Aan beide kanten van de familie zijn er volgens hem 21 kleinkinderen, waarvan er telkens maar drie meisjes zijn.

Zelf had hij naar eigen zeggen nooit gedacht dat hij ooit een dochter zou krijgen. De geboorte van zijn zoon Mondo leek die gedachte zelfs te bevestigen.

Een onverwachte inspiratie

Toch kwam de naam voor zijn dochtertje uiteindelijk op een heel onverwachte manier tot stand. Niet tijdens een lange zoektocht of na talloze lijstjes met mogelijke babynamen, maar tijdens een lunch in Antwerpen.

Van Gucht zat samen met iemand op een terras met zicht op ’t Zuid. Voor het zakelijke gesprek begon, ging het eerst over de gebruikelijke koetjes en kalfjes. Ook de kinderen van zijn tafelgenoot kwamen ter sprake.

Die vertelde over zijn dochter, die in het buitenland had gestudeerd. Tijdens het gesprek noemde hij ook haar naam. Die bleef vervolgens op een opmerkelijke manier hangen bij Van Gucht.

Plots hoorde hij alleen nog die naam

“En toen die naam werd uitgesproken, verdween ook alle geluid om me heen. Ik kon eventjes enkel nog denken aan die naam”, vertelt Van Gucht. De rest van het gesprek leek op dat moment nauwelijks nog belangrijk. Wat zijn tafelgenoot daarna vertelde, verdween naar eigen zeggen in een zwart gat. Alleen de naam bleef hangen.

Van Gucht nam vervolgens de verkorte vorm van die naam mee naar huis. Daar zwaaide hij de deur open met het gevoel dat hij eindelijk een naamvoorstel had gevonden dat echt kans maakte.

Florence rolde over zijn lippen

Eerdere pogingen om een geschikte naam te vinden, waren volgens Van Gucht niet echt succesvol geweest. Dit voorstel voelde anders. Samen met zijn partner nam hij rustig de tijd om de naam te bespreken. “We namen plaats in de zetel, namen onze tijd en vervolgens rolde haar naam over mijn lippen”, schrijft hij.

Daarmee was de zoektocht eigenlijk voorbij. De naam die tijdens een toevallige lunch in Antwerpen zijn aandacht volledig had opgeslokt, bleek uiteindelijk de naam van zijn dochtertje te worden: Florence.

Na de geboorte deze week krijgt het bijzondere verhaal achter haar naam zo nog een extra betekenis. Een toevallig uitgesproken naam groeide uit tot een keuze die voor het gezin van Van Gucht duidelijk goed voelde.