Aantal verkeersboetes in België verdubbeld: één kleine overtreding explodeert

verkeersboete
Afbeelding bron: Photonews

Het aantal vastgestelde verkeersinbreuken in België is de voorbije jaren spectaculair gestegen. In 2025 registreerde de politie meer dan 10 miljoen overtredingen, tegenover nog geen 4,8 miljoen in 2017. Dat betekent dat het aantal verkeersinbreuken op acht jaar tijd meer dan verdubbeld is. Vooral één categorie springt in het oog: bestuurders die maximaal 10 kilometer per uur te snel rijden. De enorme stijging van dat soort overtredingen roept vragen op over de manier waarop verkeerscontroles worden georganiseerd. Gaat het nog uitsluitend om verkeersveiligheid, of zijn verkeersboetes stilaan ook een belangrijke bron van inkomsten geworden?

Meer dan 10 miljoen verkeersinbreuken in 2025

De officiële verkeersstatistieken van de Belgische politie tonen een opvallende evolutie. In 2017 werden in België in totaal 4.784.413 verkeersinbreuken vastgesteld. Acht jaar later was dat aantal opgelopen tot 10.060.037. Dat is een stijging met ruim 110 procent.

De cijfers betekenen dat de politie in 2025 meer dan twee keer zoveel verkeersinbreuken registreerde als in 2017. Het gaat daarbij om vastgestelde overtredingen, niet noodzakelijk om evenveel verschillende bestuurders. Eén bestuurder kan immers meerdere keren een overtreding begaan.

De stijging is bijzonder opvallend omdat verkeerscontroles steeds vaker ondersteund worden door technologie. Automatische camera's, trajectcontroles en andere controlesystemen maken het mogelijk om op grote schaal overtredingen vast te stellen. Daardoor kunnen ook overtredingen die vroeger mogelijk onopgemerkt bleven, vandaag veel gemakkelijker worden geregistreerd.

Kleine snelheidsovertredingen domineren de statistieken

De grootste uitschieter in de cijfers van 2025 zijn de kleine snelheidsovertredingen. Het gaat om bestuurders die tussen 0 en 10 kilometer per uur boven de toegelaten snelheid rijden. In die categorie werden maar liefst 6.469.408 overtredingen vastgesteld.

Dat is bijna twee derde van alle geregistreerde verkeersinbreuken. Ter vergelijking: in 2017 werden nog 1.722.615 dergelijke overtredingen geregistreerd. Het aantal is dus in acht jaar tijd bijna verviervoudigd.

De cijfers maken duidelijk dat de groei van het totale aantal verkeersinbreuken in belangrijke mate samenhangt met de toename van kleine snelheidsovertredingen. Het gaat bovendien niet om zware snelheidsovertredingen waarbij bestuurders tientallen kilometers per uur te snel rijden, maar om beperkte overschrijdingen van de toegelaten snelheid.

Dat betekent uiteraard niet dat kleine snelheidsovertredingen geen gevaar kunnen opleveren. Ook een beperkte snelheidsoverschrijding kan in bepaalde omstandigheden gevolgen hebben voor de verkeersveiligheid. Toch roept de omvang van deze categorie vragen op over de prioriteiten bij verkeerscontroles.

Verkeersveiligheid of inkomsten uit verkeersboetes?

Wanneer jaarlijks miljoenen bestuurders een boete krijgen voor een beperkte snelheidsovertreding, ontstaat onvermijdelijk discussie over het doel van die controles. Verkeersveiligheid is daarbij het belangrijkste argument van de overheid. Een lagere snelheid kan de kans op ongevallen verkleinen en de gevolgen van een aanrijding beperken.

Tegelijkertijd groeit de kritiek dat de massale inzet van flitspalen en trajectcontroles steeds meer weg heeft van een systeem om inkomsten te genereren. Zeker wanneer het overgrote deel van de vastgestelde snelheidsovertredingen betrekking heeft op een overschrijding van maximaal 10 kilometer per uur.

De cijfers bewijzen op zichzelf niet dat verkeerscontroles vooral bedoeld zijn om geld op te halen. Daarvoor moet ook gekeken worden naar de locaties van controles, de verkeersveiligheid op die plaatsen en de evolutie van het aantal ongevallen en verkeersslachtoffers.

Toch is de vraag moeilijk te negeren: als het aantal vastgestelde verkeersinbreuken op acht jaar tijd meer dan verdubbelt en kleine snelheidsovertredingen daarbij veruit de grootste categorie vormen, is het logisch dat burgers zich afvragen waar de grens ligt tussen het verwerven van extra inkomsten en verkeersveiligheid.