Jan Bakelants wijst Mathieu van der Poel stevig terecht na WK in Canada

Van ideale situatie naar nieuwe koers

Volgens Bakelants lag de wedstrijd lange tijd uitstekend voor de sterkere renners die hun kaarten nog dicht tegen de borst hielden. Een vroege vlucht van zestien renners zorgde niet meteen voor paniek, terwijl verschillende landen meewerkten aan de achtervolging.

Ook België zat strategisch goed. Wout van Aert bevond zich in de belangrijke groep, waardoor de Belgische ploeg niet zelf hoefde te achtervolgen. Volgens Bakelants bood dat Mathieu van der Poel juist een uitzonderlijk gunstige uitgangspositie.

"Het koersverloop was nochtans ideaal", stelt Bakelants in Het Laatste Nieuws. Hij wijst erop dat Nederland, Groot-Brittannië en Mexico eveneens hielpen in de achtervolging.

Bakelants spaart ook andere favorieten niet

Niet alleen Van der Poel krijgt kritiek. Bakelants is ook streng voor de prestaties van enkele andere favorieten, onder wie Isaac Del Toro en Paul Seixas.

Op het lokale parcours werd de wedstrijd volgens hem hard gemaakt, maar de versnellingen waren niet voldoende om de klimmers definitief weg te rijden. Daardoor bleven veel renners binnen bereik en ontstond een finale waarin tactiek minstens zo belangrijk was als pure kracht.

Bakelants vindt dat sommige jonge toprenners te snel hun eigen kansen proberen te creëren. "Al die mannen moeten stoppen met denken dat ze zelf Tadej Pogacar zijn als Pogacar er niet bij is", zegt hij.

Vooral Van der Poel verbaast hem

Toch ligt zijn belangrijkste kritiek bij Van der Poel. Bakelants noemt de Nederlander zelfs de sterkste man in koers, maar begrijpt niet waarom hij de bestaande situatie veranderde.

"Wat bezielde hem om die groep van zes uit mekaar te rijden?", klinkt het. Volgens Bakelants konden de klimmers het verschil op de klim van 1,7 kilometer niet zomaar goedmaken.

Daarom zag hij weinig reden om de koers opnieuw open te breken. Van Aert zat immers mee en ook de aanwezigheid van Quinn Simmons werkte in het voordeel van de renners die vooraan zaten.

Een gemiste kans in de finale

Bakelants vermoedt dat Van der Poel misschien te veel vertrouwen had in zijn eigen mogelijkheden. Zijn aanval was volgens hem wel indrukwekkend, maar veranderde tegelijkertijd de dynamiek van de wedstrijd.

"Ik kan alleen bedenken dat hij overmoedig was", besluit Bakelants. Volgens de voormalige prof had Van der Poel daarmee een kans laten liggen om de wedstrijd vanuit een gunstiger situatie verder te controleren.