Celine Van Ouytsel onthult in Het Huis wantoestanden die ze meemaakte: “Dat was niet koosjer”

“Ik verdiende 1000 euro per maand, een hongerloon. Maar ik woonde nog thuis, dus daardoor lukte dat wel. Je bent er wél 24/7 mee bezig”,  vertelt Celine. Eric vat het samen: “Het is een moneybusiness voor de organisatie, niet voor de meisjes. Je kan dat jaar niet werken.”

Kandidates die “aan het lijntje worden gehouden”

Volgens Celine is niet elke kandidate gelijk. “Je voelt bij sommige meisjes dat ze aan het lijntje worden gehouden, en dat is niet ok.”

Door sponsorcontracten en samenwerkingen brengen die kandidaten nog extra geld binnen voor de organisatie, terwijl ze zelf weinig tot niets verdienen.

Presentator Eric Goens zegt onomwonden dat kritiek geven op Miss België vaak gevolgen heeft. “Als iemand slecht spreekt over de verkiezing, staat voorzitster Darline De Vos meteen op haar achterste poten.”

Celine bevestigt voorzichtig: “Ik ben er zeker van dat dat met het weinige dat ik vertel ook zo zal zijn.” Maar Celine is zich ervan bewust dat deze wedstrijd haar opstap was naar waar ze nu staat in de media. 

Erger bij Miss World: “Ze hielden onze paspoorten bij”

Wat velen niet weten: de problemen beperkten zich volgens Celine niet tot België. Ook haar deelname aan Miss World liep volgens haar uit op een echte onrustwekkende ervaring.

“Die organisatie trok op niks. Het was daar zo slecht geregeld en helemaal niet koosjer. Ze hielden zelfs onze paspoorten bij.”

Toen Celine haar paspoort terugvroeg, werd dat geweigerd. “Ik zei: dan zet ik dat op mijn Instagram. Pas dan kreeg ik het terug.”

Ze was de enige die durfde te reclameren. “Wanneer anderen gingen klagen, zei de organisatie: ‘Don’t be like Belgium.’” Een vriend boekte uiteindelijk een vlucht waardoor ze vroeger kon vertrekken.

“Mijn haar komt daarvan overeind”

Opvallend: volgens Celine werd vanuit het comité van Miss België afgeraden om hierover te praten. “Omdat ze nog graag willen blijven deelnemen aan Miss World.”

Celine zelf hoeft niet lang na te denken over hoe ze er vandaag naar kijkt: “Die wedstrijf bestaat nog steeds. Mijn haar komt daar nog steeds van overeind als ik eraan denk. Ik vind het verschrikkelijk.”