Evenepoel en co krijgen ‘coronaregels’ opgelegd, maar dit is de grootste nachtmerrie in Rwanda
Tijdens het WK wielrennen in Kigali worden de Belgische renners onderworpen aan strikte gezondheidsvoorschriften. Ploegarts Kris Van der Mieren neemt geen enkel risico en voert maatregelen in die doen denken aan de coronaperiode.
Van der Mieren heeft besloten om het fysieke contact tot een minimum te beperken. Net als in coronatijd is handen geven de komende twee weken verboden verklaart hij in Het Laatste Nieuws. En hij gaat nog veel verder.
Handgel
Niet alleen handdrukken, maar ook het aanraken van deurklinken, bestek en andere oppervlakken wordt als risicovol beschouwd. Om besmetting via indirect contact te vermijden, voorziet hij extra ontsmettingsmiddelen. Daarom is er veel, heel veel handgel mee.
De arts wijst op het verschil in immuniteit tussen de lokale bevolking en Europese atleten. De lokale bevolking is daar deels tegen bestand, maar wij in Europa, met onze extreme aandacht voor hygiëne, zijn niet resistent. Volgens Van der Mieren kunnen micro-organismen via water het lichaam binnendringen en zich verder verspreiden via fysiek contact. Daarom is waakzaamheid essentieel.
Hondsdolheid als grootste risico
Hoewel voedselvergiftiging een directe impact op de sportieve prestaties kan hebben, noemt Van der Mieren een ander gevaar als zijn grootste zorg. Een voedselvergiftiging wens je niemand toe, die betekent automatisch een streep door het WK, maar is niet te vergelijken met wat zijn grootste nachtmerrie: hondsdolheid.
Hij verduidelijkt dat een beet van een besmette hond onmiddellijke actie vereist. “Als het gebeurt, en het is een grote beet, dan gaat de gas open. Dan is het meteen repatriëren.” De infectie is zonder behandeling altijd fataal, maar met snelle en gespecialiseerde zorg kan het risico beperkt worden. “Als je er snel bij bent en intensief behandelt met de juiste medicatie en wondzorg hoeft het niet fataal te zijn. Maar dat is specialistenwerk.”