“Heeft echt zijn tol geëist”: Dochter Johan Verminnen openhartig over haar papa die kanker heeft
Pauline Verminnen heeft al een bijzonder moeilijke periode achter de rug. Haar vader, Johan Verminnen, kreeg de diagnose kanker en dat zette het leven van de familie volledig op zijn kop. In een openhartig gesprek bij Radio 2 vertelt Pauline hoe zwaar die combinatie voor haar was, zeker omdat ze tegelijk ook moeder is van jonge kinderen.
Tussen twee werelden
De dochter van de zanger legt uit dat ze zichzelf lange tijd tussen twee werelden voelde staan. Enerzijds wilde ze er zijn voor haar vader tijdens zijn ziekteproces, anderzijds had ze ook haar gezin dat haar nodig had. Dat zorgde voor een enorme mentale en fysieke belasting.
“Ik had kleine kinderen en een papa die ziek was”
Pauline omschrijft die situatie als een soort “sandwich”. “Als dochter van iemand die ziek is en als moeder van kinderen die je nodig hebben, dat wordt een soort sandwich”, vertelt ze.
Volgens haar bestaat er normaal gezien een periode waarin ouders nog gezond zijn terwijl kinderen groter worden, maar die rust heeft zij nooit echt gekend. “Je hebt een golden gap. Dat is voordat je ouders ziek worden en je kinderen groeien op. Ik heb dat niet gehad. Ik had kleine kinderen en een papa die ziek was.”
Daar kwam nog bij dat Pauline er grotendeels alleen voor stond binnen de familie. “Ik heb geen broers of zussen dus ik kan ook de zorgen niet delen. Je hebt geen klankbord met iemand die in dezelfde positie zit als jezelf.”
Onzekerheid woog bijzonder zwaar
Voor Pauline werd het emotioneel steeds moeilijker om alles te blijven dragen. Vooral de onzekerheid rond de gezondheid van haar vader zorgde voor veel stress.
“Dat vond ik pittig en heeft op een bepaald moment wel zijn tol geëist”, klinkt het eerlijk. Ze vertelt ook dat haar lichaam signalen begon te geven. “Vorige zomer deed mijn lijf echt pijn. Dat kwam ook omdat er te veel druk op stond.”
De onzekerheid over de behandeling en het verdere verloop van de ziekte maakte alles extra zwaar. “Er was veel onzekerheid. We wisten dat het kanker was en dat er een behandeling bezig was, maar we wisten niet hoe hij daar ging uitkomen.”