“Zelfs na meer dan 10 jaar”: verschrikkelijke waarheid komt naar boven over slachtoffers van ongeval

Psychische gevolgen bij verkeersslachtoffers

Uit het onderzoek, dat onze redactie kon inkijken, blijkt dat een groot deel van de betrokkenen na een ongeval kampt met mentale problemen. Zo vertoont 6 op de 10 slachtoffers kort na de feiten symptomen van een depressie. Daarnaast ervaart bijna 7 op de 10 gelijktijdig klachten van posttraumatische stress, depressie en angst. Deze combinatie maakt het herstelproces bijzonder zwaar.

Langdurige impact volgens Vias

De studie toont aan dat de gevolgen niet verdwijnen na enkele jaren. Zelfs meer dan tien jaar na een ongeval geeft 4 op de 10 slachtoffers aan nog steeds depressieve klachten te hebben. Ook het dagelijkse leven wordt beïnvloed: 38 procent vermijdt bepaalde plaatsen of verplaatst zich minder vaak, terwijl 30 procent aangeeft de auto of fiets minder te gebruiken. “Zelfs na meer dan 10 jaar blijven de gevolgen zichtbaar”, klinkt het in de studie.”

Lees ook: "Jongeren die leven lieten bij ongeval droegen geen gordel en reden te snel"

Zware belasting voor familieleden

De impact blijkt nog groter bij familieleden van verkeersslachtoffers. In bijna 6 op de 10 gevallen is de naaste overleden aan de gevolgen van het ongeval. Bijna 9 op de 10 familieleden rapporteert kort na het ongeval symptomen van posttraumatische stress, depressie en angst. Het gevoel van machteloosheid en boosheid blijft bij 85 procent aanwezig, vaak jarenlang. Ook rijangst treft 7 op de 10 familieleden.

An Vandeborne benadrukt steun

Tijdens de Internationale Herdenkingsdag voor Verkeersslachtoffers in Gent werd de problematiek onderstreept. An Vandeborne, directeur van Ouders van Verongelukte Kinderen-SAVE, stelt: “De impact van een verkeersongeval is groot en laat vaak diepe, zichtbare maar ook onzichtbare sporen na — bij de slachtoffers en bij hun naasten.”, zegt ze. Volgens haar is blijvende aandacht voor mentale ondersteuning noodzakelijk.

Beleidsdoelstelling volgens Crucke

Federaal minister van Mobiliteit Jean-Luc Crucke wijst op de noodzaak van structurele maatregelen. “Achter elk ongeval gaat een ontwricht leven schuil, een familie die voor altijd getekend is.” Hij besluit dat het beleid gericht blijft op één ambitie: nul verkeersdoden tegen 2050.