Na stijgende prijzen duikt nieuw groot probleem op met rusthuizen
De capaciteit van Vlaamse woonzorgcentra staat steeds meer onder druk. Dat blijkt uit een grootschalige enquête van cd&v bij 292 woonzorgcentra verspreid over Vlaanderen. De resultaten tonen volgens de partij een verontrustend beeld van de residentiële ouderenzorg. Vlaams parlementslid Katrien Schryvers waarschuwt dat de situatie de komende jaren verder dreigt te verslechteren.
Uit de enquête blijkt dat 88 procent van de bevraagde woonzorgcentra op 28 februari 2026 een wachtlijst had. Sommige ouderen laten zich op meerdere wachtlijsten of preventief registreren, maar de druk op de sector blijft hoog volgens cd&v.
Ouderen moeten gerust kunnen zijn
254 woonzorgcentra schatten hun wachttijden in. Een derde gaf daarbij aan dat nieuwe bewoners drie tot zes maanden moeten wachten op een opname. Een op de vijf sprak over zes maanden tot een jaar en een vierde over één tot drie maanden.
"Dat deze kwetsbare ouderen maanden zouden moeten wachten op de meest aangepaste zorg is niet verantwoord: ouderen moeten gerust kunnen zijn dat ze de nodige zorg gaan krijgen als dat nodig is", zegt Vlaams parlementslid Katrien Schryvers op haar website.
Bezorgdheid over de beschikbare capaciteit
Naast de lange wachtlijsten groeit ook de bezorgdheid over de beschikbare capaciteit. Zo verloopt de groei van de capaciteit te traag. Ondertussen sluiten er ook woonzorgcentra. "Een dubbel negatief effect dus voor wat betreft de capaciteit. Terwijl de vergrijzing niet wacht", zegt Schryvers.
Sterkere remediëringstrajecten
De partij pleit daarom voor sterkere remediëringstrajecten bij woonzorgcentra die moeilijkheden hebben. Volgens Schryvers wordt onvoldoende gebruikgemaakt van bijvoorbeeld crisismanagers of voorlopige bewindvoerders om problemen tijdig aan te pakken. Ook het Departement Zorg zou sneller kunnen ingrijpen.
Daarnaast vraagt cd&v ook meer flexibiliteit qua regelgeving. Wanneer een woonzorgcentrum de deuren sluit, zouden andere voorzieningen in dezelfde regio de vrijgekomen plaatsen moeten kunnen overnemen. Dat is echter niet mogelijk door de opschorting van de erkenningskalender tot eind dit jaar.
Belangrijk discussiepunt
Die Vlaamse erkenningskalender blijft een belangrijk discussiepunt. Die bepaalt hoeveel bijkomende woongelegenheden jaarlijks kunnen worden gerealiseerd op basis van demografische prognoses. Cd&v bekritiseert het uitstellen van de opmaak van een nieuwe erkenningskalender tot eind 2026. Ondertussen willen de woonzorgcentra ook meer autonomie in het bepalen van hun aanbod.
Ook het uitstel van een nieuw zorgprognosemodel tot 2029 stuit op kritiek. Hoewel cd&v de ambitie ondersteunt om ouderen langer thuis te laten wonen via thuiszorg en zorgzame buurten, benadrukt de partij dat residentiële ouderenzorg noodzakelijk blijft voor mensen met een zware zorgbehoefte.
Volgens Schryvers mag het beleid daarom niet uitsluitend focussen op thuiszorg, maar moet ook voldoende aandacht gaan naar de uitbreiding en het behoud van woonzorgcapaciteit.
Nood aan actie
Cd&v besluit dat de signalen uit de sector niet langer genegeerd mogen worden. Volgens de partij is er dringende nood aan actie. Zonder bijkomende maatregelen dreigen kwetsbare ouderen steeds langer te moeten wachten op aangepaste zorg.