Dit zag niemand aankomen: wielerwedstrijd eindigt na 30 jaar op heel bizarre manier

Een einde na drie decennia

De Memorial werd georganiseerd ter nagedachtenis van de beloftevolle Danny Jonckheere, die dertig jaar geleden tijdens een wedstrijd in Roeselare om het leven kwam. Sindsdien groeide de wedstrijd uit tot een vaste afspraak voor de wielerliefhebbers in Oudenburg.

Toch besloten de familie en enkele trouwe supporters om er na dertig edities mee te stoppen. Voor Patrick Huyghe, jeugdvriend, schoonbroer en al dertig jaar voorzitter van de Memorial, was dat een bijzonder moeilijk moment. “Zeer emotioneel voor mij. Alles van dertig jaar geleden komt terug... Danny was mijn beste vriend. Mijn schoonbroer”, vertelde hij aan Focus-WTV.

De organisatie werd volgens Huyghe simpelweg te zwaar. “Het wordt wat veel. Heel veel tijd, heel veel emoties ook die er altijd bijkomen. En we vonden dat dertig een mooi getal is”, klonk het.

Jonckheere blijft aanwezig

Dat de wielerwedstrijd verdwijnt, betekent niet dat de herinnering aan Jonckheere verloren gaat. Op de Markt in Oudenburg werd tijdens de laatste editie een monument onthuld. Burgemeester Romina Vanhooren benadrukte dat de renner blijvend deel zal uitmaken van de geschiedenis van de stad.

Ook sportief kreeg de sloteditie nog een passend einde. Sven Vermant, die dertig jaar geleden eveneens het startsein gaf bij de eerste Memorial, stuurde de renners opnieuw op pad.

Twee ploegmaats maken er een spektakel van

Uiteindelijk trokken twee ploegmaats van Metec-Solarwatt-Mantel samen ten aanval. De Nederlander Julian Vergouw en Bart Kortleve slaagden erin om uit de greep van de achtervolgers te blijven.

Samen reden ze richting de finish, maar daarmee was de winnaar nog lang niet bekend. Kortleve bleek uiteindelijk de laatste winnaar van de Memorial Danny Jonckheere.

Winnaar bepaald met blad-steen-schaar

De manier waarop de beslissing viel, maakte de laatste editie helemaal bijzonder. De twee ploegmaats moesten immers onderling uitmaken wie met de overwinning mocht gaan lopen.

“Op driehonderd meter deden we blad-steen-schaar. De eerste was gelijk en de tweede won ik. Op die manier”, onthulde Kortleve. Hij genoot zichtbaar van het moment: “Dat is echt prachtig. Het geeft je echt moraal als je met twee los bent. Dan kan je nog net iets dieper gaan.”