Flexi-jobs onder vuur: steeds meer politici trekken aan alarmbel
Het systeem van de flexi-jobs ligt onder vuur. Het werd ooit ingevoerd als een flexibel instrument om personeelstekorten op te vangen, maar nu krijgt het groeiende kritiek vanuit het parlement. Verschillende Kamerleden wijzen op neveneffecten, zoals druk op vaste jobs en combinaties met uitkeringen. Het debat toont aan dat het draagvlak voor flexi-jobs niet verdwenen is, maar het wordt wel complexer op een moment dat de regering-De Wever het systeem wil uitbreiden.
Flexi-jobs blijven nuttig, maar roepen vragen op
Voorstanders benadrukken dat flexi-jobs een belangrijke rol spelen in een krappe arbeidsmarkt. Tegelijk erkennen ze dat het systeem vandaag op bepaalde punten toch vragen oproept. CD&V-Kamerlid Nathalie Muylle maakte in de Kamer duidelijk dat haar partij het systeem blijft steunen, maar waarschuwt voor grijze zones.
“Wij blijven voorstanders van flexi-jobs, want we hebben dat instrument nodig in het licht van een flexibel arbeidsmarktbeleid”, zei Muylle. Tegelijk wees ze op de discussie rond combinaties met sociale uitkeringen.
"Het systeem staat vandaag ter discussie, onder andere wanneer een flexi-jobber ook een werkloosheidsuitkering ontvangt voor de dagen waarop hij of zij niet werkt. Voorts worden er ook vraagtekens geplaatst bij de toelating om een thematisch verlof en tijdskrediet met een flexi-job te combineren, weliswaar maar het aantal uren flexi-job die de flexi-jobber voordien al presteerde. En nu heeft men ook vragen bij de combinatie van een flexi-job en arbeidsongeschiktheid."
Muylle stelt de vraag of het systeem niet botst met het beleid rond re-integratie op de arbeidsmarkt. “Is de flexi-job wel het juiste instrument voor de re-integratie op de arbeidsmarkt?”, vroeg ze zich openlijk af in de Kamer.
Druk op vaste jobs in sommige sectoren
Critici vrezen dat flexi-jobs niet alleen flexibiliteit brengen, maar ook vaste tewerkstelling kunnen verdringen. Dat punt werd scherp gemaakt door PVDA-PTB-parlementslid Robin Tonniau, die een concreet voorbeeld aanhaalde uit de transportsector.
Hij verwees naar een buschauffeur die hem aansprak over het verdwijnen van vaste weekendshiften. “Sinds kort krijgt de buschauffeur die shift echter niet meer. Die weekendshift is weggevallen en wordt nu ingevuld door flexi-jobbers. Het gaat om mensen die tijdens de week bij een concurrerende busfirma werken en in het weekend zijn goede shift inpikken. Daardoor komen die jobs onder druk te staan, want zijn loon daalt", aldus Tonniau.
Volgens hem zet dat werknemers onder druk. “Zo zet men de hele sector onder druk. Dat zijn heel concrete gevolgen van een slecht systeem.” De vraag duikt op of flexi-jobs nog dienen om tekorten op te vangen, of vervangen ze stilaan reguliere arbeid?
Oorspronkelijke bedoeling van het systeem
Ook vanuit liberale hoek klinkt de oproep om terug te keren naar de oorspronkelijke filosofie achter flexi-jobs. Voormalig minister Vincent Van Quickenborne (Anders) benadrukte dat het systeem nooit bedoeld was als alternatief voor sociale bescherming.
“De bedoeling van de flexi-jobs is om mensen die al een job hebben een extra job te laten uitoefenen. De bedoeling is nooit geweest om mensen met een uitkering een flexi-job te laten uitoefenen”, stelde hij in de Kamer.
Het debat toont aan dat er nood is aan het bewaken van de grens tussen flexibiliteit en misbruik van het systeem van flexi-jobs. Intussen is het wachten op de aangekondigde uitbreiding van de flexi-jobs naar alle sectoren.
Gerelateerde artikelen
Recente artikelen
