Eline De Munck met zoontje naar ziekenhuis

Eline De Munck belandt met zoontje Jacomo in ziekenhuis

Eline De Munck moest met haar zoontje Jacomo opnieuw naar het ziekenhuis. De jongen, die eind november 2025 werd geboren en inmiddels negen maanden oud is, moest er worden verzorgd. Wat er precies met hem aan de hand was, maakt Eline niet duidelijk in haar uitgebreide bericht.

Als mama kon ze wel bij haar zoontje blijven. Net dat deed haar beseffen dat iets wat op zo'n moment vanzelfsprekend zou moeten lijken, dat voor lang niet iedere ouder is.

"Ik ben zo dankbaar dat ik als mama vandaag bij hem kon zijn in het ziekenhuis", schrijft ze. Eline noemt zichzelf daarbij een "verdomde chansaar" en beseft dat haar situatie een privilege is.

Dat besef kwam pas echt hard binnen toen ze op de afdeling pediatrie rondliep. Daar zag ze kinderen die ziek en alleen in hun kamer lagen. "Dat brak mijn hart", schrijft ze.

Wat Eline De Munck in het ziekenhuis ziet, laat haar niet los

Voor Eline gaat het daarbij niet om ouders die niet bij hun zieke kind wíllen zijn. Heel wat mama's en papa's hebben simpelweg geen andere keuze. Werk, andere kinderen, het huishouden en rekeningen die betaald moeten worden, verdwijnen immers niet wanneer een kind ziek wordt.

Precies daar wringt voor haar het schoentje. Eline vindt het moeilijk te aanvaarden dat ouders soms moeten gaan werken terwijl hun kind in het ziekenhuis ligt.

"Het is niet uitnodigend om ouder te worden in een maatschappij waar zoveel druk op ligt dat ouders in zo een situatie niet anders kunnen dan te gaan werken", schrijft ze. Dat ouders soms allebei moeten blijven werken om financieel het hoofd boven water te houden terwijl hun kind ziek is, vindt ze bijzonder hard.

Ze wil tegelijkertijd niet alleen het mooie beeld van het ouderschap tonen. Mama of papa zijn kan fantastisch zijn, maar er zijn ook momenten waarop alles tegelijk lijkt te komen.

Een ziek kind verzorgen, opvang zoeken voor andere kinderen, opnieuw aan je werkgever vertellen dat je niet kunt komen en ondertussen thuis alles draaiende proberen te houden: het kan ouders zwaar onder druk zetten. "Nee, dat is niet ok en dat mag - wat zeg ik, dat moét - gezegd worden", benadrukt Eline.

Eline De Munck doet oproep aan werkgevers

Daarom wil ze dat ouders hun ervaringen blijven delen. Niet om te klagen, maar om meer begrip te creëren voor gezinnen die door een moeilijke periode gaan.

Zelf bevindt Eline zich naar eigen zeggen in een bevoorrechte positie. Jacomo is intussen opnieuw thuis en stelt het goed. De dag na zijn ziekenhuisbezoek kon ze van thuis uit werken, zodat hij niet meteen opnieuw naar de crèche moest.

Als eigen baas kan ze die beslissing zelf nemen. Ook medewerkers binnen haar bedrijf krijgen die ruimte, maakt ze duidelijk.

Daarmee komt ze uiteindelijk bij haar belangrijkste oproep terecht. Eline hoopt dat werkgevers die weten dat een medewerker een ziek kind in het ziekenhuis heeft, niet wachten tot die ouder zelf om een oplossing moet vragen.

"Ik hoop dat de werkgevers van de ouders die hun kindje vandaag alleen in het ziekenhuis moesten laten dit ook zien", schrijft ze. Haar wens is duidelijk: geef medewerkers in zo'n situatie de mogelijkheid om bij hun kind te zijn.

Voor Eline is het een kwestie van menselijkheid op een moment waarop een gezin al genoeg zorgen heeft. Haar eigen ervaring met Jacomo liep gelukkig goed af, maar wat ze tijdens zijn opname rondom zich zag, wil ze niet zomaar vergeten.