Mentaal overwicht van Pogacar is veel groter dan veel wielerfans denken
De afwezigheid van Tadej Pogacar heeft in 2026 een opvallend effect gehad op het peloton. Volgens ex-renners Jelle Vanendert en Johan Vansummeren kregen tegenstanders opnieuw vertrouwen, met spannendere en tactischere wedstrijden als gevolg.
Pogacar legt mentaal een enorme druk op zijn rivalen
Dat Pogacar niet alleen met zijn benen, maar ook mentaal het verschil maakt, viel volgens Jelle Vanendert bijzonder duidelijk op na de val van de Sloveen. In Het Belang van Limburg wijst hij op het contrast tussen de periode vóór en na dat moment.
“Plots rook weer iedereen zijn kans, het geloof in eigen kunnen keerde terug, wat voor ander koersgedrag zorgde”, legt Vanendert uit. Volgens hem toont dat hoeveel overwicht de kopman van UAE Team Emirates-XRG op zijn concurrenten heeft.
Zolang Pogacar aan de start staat, lijkt de strijd voor veel renners soms al bij voorbaat beslist. Zodra die zekerheid wegvalt, durven anderen opnieuw risico's te nemen en hun eigen kansen te verdedigen.
Mads Pedersen toont hoe het anders kan
Vanendert haalt het wereldkampioenschap aan als voorbeeld van die mentaliteitsverandering. Mads Pedersen leek lange tijd niet mee te spelen voor de medailles, maar verscheen in de slotronde toch nog vooraan.
De Deen reed volgens Vanendert met een andere strategie: zijn eigen tempo aanhouden en energie sparen om op het einde nog iets over te hebben. “Met Tadej in koers zou dat nooit mogelijk geweest zijn”, stelt de voormalige prof. Tegenstanders zouden volgens hem sneller de moed verliezen en het achtervolgen als zinloos beschouwen.
Vansummeren ziet opnieuw tactische wedstrijden
Ook Johan Vansummeren merkte dat de verhoudingen veranderden. De tijdsverschillen die in het najaar zichtbaar werden, waren volgens hem niet te vergelijken met de grote marges die Pogacar vaak creëert.
“Vandaar dat we opnieuw tactische koersen te zien kregen. Wat verfrissend was”, zegt Vansummeren in de krant. Vooral tijdens het WK viel hem op dat de wedstrijd niet uitsluitend door één renner werd gedomineerd.
Dat zorgde voor een ander soort koers, waarin renners hun krachten moesten verdelen, elkaar in de gaten hielden en op het juiste moment moesten toeslaan. De benen gaven uiteindelijk de doorslag, maar de tactiek speelde opnieuw een grotere rol.
Voor het peloton maakt het dus een groot verschil wanneer de Sloveense superster niet meespeelt. Zijn afwezigheid verandert niet alleen de favorietenlijst, maar ook de manier waarop concurrenten een wedstrijd benaderen.