Patrick Evenepoel over zoon Remco: “En dan valt altijd weer datzelfde woord: arrogant”

Remco blijft zeggen wat hij denkt

Remco Evenepoel heeft doorheen zijn carrière een reputatie opgebouwd als een renner die zijn mening niet snel inslikt. Zijn directe reacties leveren hem bewondering op, maar zorgen ook geregeld voor kritiek. Vooral in Vlaanderen wordt zijn houding niet altijd positief geïnterpreteerd.

In een gesprek met HUMO verdedigt vader Patrick het karakter van zijn zoon. Volgens hem zegt Remco vooral wat hij echt denkt, zonder voortdurend rekening te houden met hoe anderen daarop zullen reageren.

Het hardnekkige etiket ‘arrogant’

Patrick Evenepoel merkt dat de manier waarop zijn zoon communiceert, soms voor misverstanden zorgt. “En dan valt altijd weer datzelfde woord: dat hij arrogant is”, vertelt hij.

Volgens Patrick ligt het probleem niet noodzakelijk bij de inhoud van Remco’s uitspraken, maar bij de toon waarop die overkomen. Hij geeft toe dat hij zijn zoon daar in het verleden geregeld op wees, net zoals zijn vrouw dat deed.

“Mijn vrouw heeft zo dikwijls gezegd, ook tegen mij: let op de toon waarmee je iets zegt. Ik heb het nog altijd niet geleerd, Remco wel. Hij is slimmer geworden.”

Van boosheid naar meer controle

HUMO verwijst ook naar de evolutie die Evenepoel sinds zijn olympische triomf in Parijs zou hebben doorgemaakt. Zijn meer verongelijkte kant lijkt volgens het magazine minder prominent aanwezig.

Patrick ziet daarin geen reden om te stellen dat zijn zoon een volledig ander persoon is geworden. Hij benadrukt vooral dat Remco zichzelf moet blijven en dat zijn eerlijkheid niet mag verdwijnen onder druk van publieke verwachtingen.

Ontgoocheling blijft soms hangen

De vader van Remco geeft ook een persoonlijk inkijkje in de impact van vertrouwen en teleurstelling. Hoewel hij niet zegt dat zijn ervaringen hem wantrouwig hebben gemaakt, erkent hij dat mensen soms anders blijken te zijn dan verwacht. “Nee, hooguit ontgoocheld soms. Je denkt dat je mensen kunt vertrouwen, tot blijkt dat je je vergist hebt.”

Die uitspraak toont een andere kant van Patrick Evenepoel: naast de verdediging van zijn zoon spreekt hij ook over de menselijke teleurstellingen die bij een lange carrière en publieke belangstelling kunnen horen.