Koop nooit een tweedehandsfiets zonder eerst deze controle te doen

Begin met het framenummer

Wie een tweedehands fiets koopt, moet niet alleen naar de prijs kijken. Controleer eerst of de fiets identificeerbaar is. Veel fietsen hebben een framenummer of ander uniek identificatienummer.

Kijk of dat nummer aanwezig en duidelijk leesbaar is. Een weggehaald, beschadigd of weggeslepen nummer is een ernstig waarschuwingssignaal. Ook een overgeschilderd kader kan verdacht zijn. De politie waarschuwt specifiek voor fietsen waarbij het framenummer of eerdere markeringen zijn verwijderd. [1] Koop bij twijfel liever geen fiets.

Heeft de fiets een MyBike-sticker?

De eenvoudigste moderne controle is de MyBike-sticker. MyBike is het fietsregistratieplatform van de federale overheid en de drie gewesten.

Op de sticker staat een uniek identificatienummer en een QR-code. De officiële MyBike-website vermeldt dat iedereen gemakkelijk in real time kan nagaan of een fiets als gestolen is opgegeven. [2] Dat maakt de controle bijzonder eenvoudig.

Scan de QR-code met je smartphone of voer het stickernummer in op MyBike. Verschijnt de fiets als gestolen geregistreerd? Koop hem dan niet. Volgens MyBike kun je in dat geval de eigenaar zelfs anoniem via het platform waarschuwen. [3]

Vraag altijd naar een factuur

Een tweede belangrijke controle is de herkomst. De politie adviseert om bij de aankoop van een tweedehandsfiets een originele aankoopfactuur te vragen. Ook een aankoopbewijs dat samen met de verkoper wordt opgesteld, kan belangrijk zijn.

Politie Regio Rhode & Schelde raadt aan om op zo'n aankoopbewijs onder meer het merk, model, type, kleur, aankoopbedrag, datum, identiteit en handtekening van koper en verkoper te vermelden. [4]

Ook het framenummer moet worden opgenomen wanneer dat beschikbaar is. Een verkoper die beweert dat hij een dure elektrische fiets heeft gekocht, maar geen enkel document kan tonen en bovendien een opvallend lage prijs vraagt, verdient extra aandacht.

Te goedkoop is soms te mooi

Een extreem lage prijs is op zichzelf geen bewijs dat een fiets gestolen is. Maar het is wel een reden om extra voorzichtig te zijn. De politie waarschuwt dat kopers moeten opletten voor fietsen die verdacht goedkoop worden aangeboden, maar ook voor fietsen waarbij het framenummer verwijderd is. [5]

Kijk bovendien of de verkoper bereid is om de fiets samen met jou te controleren. Een eerlijke verkoper heeft normaal gezien weinig reden om bezwaar te maken tegen een controle van het identificatienummer. Maak vóór de betaling foto's van de fiets en noteer de gegevens van de verkoper.

MyBike benadrukt dat helingspraktijken strafbaar zijn en adviseert om bij twijfel niet tot aankoop over te gaan. Dat is belangrijk: je kunt achteraf niet zomaar zeggen dat je niets wist als blijkt dat je een gestolen fiets hebt gekocht.

De veiligste aanpak is daarom simpel: controleer de MyBike-sticker, noteer het framenummer, vraag een factuur of aankoopbewijs en wees voorzichtig met een opvallend goedkope fiets. Een paar minuten controle kunnen voorkomen dat je niet alleen je geld kwijt bent, maar ook met een gestolen fiets en een vervelend politieonderzoek zit.

Straf voor heling

Wie bewust een gestolen fiets koopt, kan zich in België schuldig maken aan heling. De gevolgen kunnen verder gaan dan alleen het verliezen van de fiets: de fiets kan in beslag worden genomen en uiteindelijk verbeurd worden verklaard, terwijl de koper strafrechtelijk vervolgd kan worden.

Vanaf 1 september 2026 valt heling onder artikel 501 van het nieuwe Strafwetboek en krijgt het misdrijf een straf van niveau 3. Belangrijk is dat niet alleen bewezen kennis van de diefstal een rol kan spelen: ook de omstandigheden waaronder iemand de fiets kocht, kunnen relevant zijn. Een extreem lage prijs, een verwijderd framenummer of een verkoper die geen aankoopbewijs wil tonen, kunnen bijvoorbeeld aanleiding geven tot vragen over wat de koper wist of had moeten begrijpen.

Wie vanaf 1 september 2026 bewust een gestolen fiets koopt en zich daarmee schuldig maakt aan heling, riskeert volgens het nieuwe Belgische Strafwetboek een straf van niveau 3. Dat betekent een gevangenisstraf van meer dan drie tot maximaal vijf jaar. De rechter bepaalt uiteindelijk welke straf in een concreet dossier wordt opgelegd.