Toon Aerts blikt terug op gemiste kans: “Dan had ik pas echt een wegrenner geweest”

Giro d’Italia verandert zijn kijk op zichzelf

Voor Aerts begon de Ronde van Italië met de nodige twijfels. De omstandigheden bij de ploegvoorstelling in Bulgarije waren niet ideaal: Arnaud De Lie was ziek en ook twee andere renners waren nog onderweg na een ziekteperiode.

Hij verwachtte aanvankelijk vooral een zware overlevingstocht van drie weken. Toch verliep de Giro veel beter dan gedacht. Vooral in de slotweek merkte Aerts dat hij nog voldoende energie had om zich met de betere helft van het peloton te meten.

In Het Nieuwsblad vertelt hij dat hij ontdekte hoe belangrijk trainingsuren voor hem zijn. Hoe meer tijd hij op de fiets doorbrengt, hoe beter hij blijkbaar wordt.

Net naast een onvergetelijke overwinning

De twaalfde etappe was vooraf aangeduid als een mogelijke kans voor Aerts. Volgens ploegleider Maxime Bouet was het parcours te lastig voor de pure sprinters, maar moest de Belg de inspanning wel aankunnen.

De voorspelling kwam uit, al gooide Alec Segaert roet in het eten door voorop te blijven. Aerts sprintte naar de tweede plaats, zonder op dat moment te beseffen hoe belangrijk die uitslag achteraf zou blijken.

Op de kaart zetten

Aanvankelijk overheerste de tevredenheid, maar later begon Aerts na te denken over wat een overwinning had kunnen betekenen. “Dan had ik pas echt een wegrenner geweest”, geeft hij toe.

Vandaag wordt hij door velen nog altijd vooral als veldrijder beschouwd die ook op de weg actief is. Zelf kijkt hij met bijzonder veel plezier terug op de Giro. Hij noemt de drie weken zelfs de mooiste periode die hij ooit op een fiets beleefde.

Een nieuwe deelname aan de Giro staat dan ook hoog op zijn verlanglijstje, maar toch moet hij ook toegeven dat de Ronde van Frankrijk nog altijd van een totaal ander niveau is en zijn absolute voorkeur wegdraagt.