Is op restaurant gaan onbetaalbare luxe geworden?

De stem van de klanten

Om de vinger aan de pols te houden, stelden we onze lezers op sociale media de vraag of zij hun gedrag hebben aangepast aan de gestegen prijzen. De respons was overweldigend met ruim duizend reacties, wat bewijst dat dit thema enorm leeft onder de bevolking. 

Hoewel de meningen uiteenlopen, vormt er zich een duidelijk patroon waarin de meerderheid aangeeft noodgedwongen keuzes te maken. Veel mensen reageren dat zij minder vaak of zelfs helemaal niet meer uit eten gaan, simpelweg omdat de balans tussen de prijs en het geboden plezier voor hen zoek is geraakt.

Noodzakelijke besparing versus hobby

Voor een aanzienlijke groep is de horeca van een vanzelfsprekendheid veranderd in een luxe die niet langer past binnen het strikte maandbudget. Vooral gepensioneerden en alleenstaanden geven aan dat de stijgende prijzen hen dwingen tot thuisblijven. 

Lezer Guido Rousseau merkt bijvoorbeeld op dat de beschikbare middelen nu vaker naar essentiële zaken zoals gezondheidszorg, energie en belastingen moeten gaan, waardoor restaurantbezoek simpelweg geschrapt wordt. 

Ook Nancy Yvonne Dewachter deelt haar spijt over het feit dat ze vroeger regelmatig met vriendinnen ging tafelen, maar nu de voorkeur geeft aan een gezellig samenzijn thuis waar ze zelf kookt. Het gemis van de bediening en het sociale aspect weegt voor haar niet meer op tegen de onbetaalbaar geworden rekening.

Begrip voor de horeca-ondernemers

Opvallend is dat de consumenten niet noodzakelijkerwijs de restauranthouder met de vinger wijzen. Er heerst een breed besef dat ook de uitbaters kampen met explosieve kostenstijgingen die zij wel moeten doorrekenen. Christophe Moens wijst erop dat de overheid een grote rol speelt door de verhoging van onkosten en belastingen, waaronder de btw-regels, de invoering van de witte kassa en de stijgende personeelskosten door indexeringen. 

De consument begrijpt dat een restaurant de winkelkar ook fors duurder heeft zien worden. Daardoor zijn de hogere prijzen op de menukaart een logisch gevolg van een economische kettingreactie die de hele sector in een treft.

'Restaurants zitten nog goed vol'

Ondanks de vele klachten over de prijzen, merkt Judith Bauwens op dat de restaurants nochtans vaak vol lijken te zitten. Dit toont aan dat een deel van de bevolking de hogere prijzen nog kan of wil betalen of simpelweg weigert te bezuinigen op hun persoonlijke plezier. 

Anderen worden vindingrijker om hun passie betaalbaar te houden. Voor Ilse Op de Beeck blijft uit eten gaan een belangrijke hobby, maar zij geeft aan vaker gebruik te maken van kortingsplatformen zoals Social Deal om de uiteindelijke kosten binnen de perken te houden zonder de beleving op te geven.

De kost van de dranken

Naast het eten zelf, vormt de prijs van consumpties een steeds groter struikelblok voor de gasten. Karine De Pauw benadrukt dat het eten op zichzelf vaak nog wel als aanvaardbaar wordt ervaren qua prijs-kwaliteit, maar dat vooral de drankjes de uiteindelijke rekening de hoogte in jagen. Dit zorgt ervoor dat de beleving van 'gezelligheid' voor velen een bittere nasmaak krijgt wanneer de factuur op tafel komt. 

Het resultaat is dat de consument vaker kiest voor de geborgenheid van de eigen huiskamer. Zoals Eddy Slootmans treffend verwoordt, is het thuis ook gezellig en bovendien vele malen goedkoper, aangezien men daar dranken tegen supermarktprijzen kan nuttigen. De horeca staat hiermee voor de grote uitdaging om de drempel voor de gemiddelde Vlaming niet definitief te hoog te laten worden.